Algorytm DES czyli Data Encryption Standard został opracowany w 1972 w firmie IBM, na zlecenie NBS (National Bureau of Standards – Stany Zjednoczone, w późniejszym okresie National Institute of Standards and Technology), jako rozwinięcie powstałego we wczesnych latach 70-tych algorytmu Lucifer Horsta Feistela.

 Algorytm ten wówczas spełniał podstawowe kryteria stawiane przez NBS jakimi były:

• zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa,
• pełna specyfikacja techniczna,
• dostępność dla wszystkich użytkowników,
• prostota aplikacji sprzętowej i programowej,
• zapewnieni wysokiej efektywności,

skutkiem czego w 1977 r. NBS zaakceptowało ten algorytm jako standard szyfrowania danych nie utajnionych przez agencje rządowe. Firma IBM udostępniła algorytm do publicznego użytku, co miało na celu pokazanie, że siła algorytmu tkwi nie w ukryciu jego sposobu działania, lecz w sile samego algorytmu i jego odporności na kryptoanalizę. Od roku 1982 DES używany był do szyfrowania danych przez instytucje finansowe, administracyjne, telekomunikacyjne oraz inne firmy i instytucje. Algorytm został zaprojektowany w taki sposób, by można go było w łatwy sposób implementować jako układ cyfrowy, co dało możliwość wyprodukowania bardzo szybkich układów szyfrująco - deszyfrujących. DES był przez wiele lat podstawowym algorytmem stosowanym przez wiele instytucji i firm, jednak szybki rozwój technologii układów scalonych doprowadził do sytuacji, w której każda osoba posiadająca odpowiednio wysoki budżet rzędu kilkuset tysięcy dolarów, wykorzystując metodę tzw. brutalnego ataku może w stosunkowo krótkim czasie, liczonym w dniach, odczytywać w sposób nieuprawniony wiadomość zaszyfrowaną tym algorytmem. Z tego względu obecnie algorytm DES uważa się za niewystarczająco bezpieczny, dlatego podjęto modyfikacji algorytmu, czego efektem było powstanie nowych algorytmów DESX oraz Triple DES.