Wiele osób raczej nie bierze na poważnie tego zagrożenia (i oby nigdy nikomu się nie przytrafił) natomiast w Planie Ochrony oczywiście też musi się znaleźć. 

POSTĘPOWANIE W CZASIE NAPADU TERRORYSTYCZNEGO:

 

1.    Poddać się woli napastnika wykonując otrzymane polecenia bez zbędnej zwłoki:
a)    zachowywać się w sposób nakazany przez sprawcę napadu,
b)    wydać napastnikowi to czego zażąda.

 

2.    Nie prowokować napastnika.

 

3.    Unikać zachowań, które zwiększają niebezpieczeństwo dla ludzi (np. czynna obrona przy użyciu siły fizycznej, lamentowanie lub grożenie, głośne zachowanie, kierowanie do sprawcy ostrzeżeń, wykonywanie zbędnych ruchów).

 

4.    Zapamiętać szczegóły dotyczące osoby sprawcy napadu oraz jego zachowania. W szczególności dotyczy to:
a)    wieku,
b)    rysopisu (koloru włosów, kształtu twarzy, wysokości czoła, kształtu ust i nosa, koloru oczu, sylwetki),
c)    znaków szczególnych, charakterystycznych cech (ułomności, tatuaże),
d)    sposobu ubierania się,
e)    sposobu wysławiania się, tonacji głosu, akcentu,
f)    charakterystycznych gestów, tików nerwowych, sposobu poruszania się i trzymania broni,
g)    formy i treści zwracania się do ewentualnych współsprawców itp.,
h)    rodzaju broni posiadanej przez napastnika.

 

5.    Podczas napadu, w którym uczestniczy więcej niż jeden napastnik, każdy pracownik powinien obserwować napastnika znajdującego się najbliżej.

 

6.    W przypadku rozpoznania zamaskowanego napastnika, pracownik nie może tego okazać, by nie zarazić się na utratę życia lub zdrowia.

 

7.    Nie odcinać drogi ucieczki sprawcy.

 

8.    W czasie bezpośredniej interwencji sił policyjnych bezwzględnie podporządkować się poleceniom Policji.

 

9.    Zwrócić uwagę na kierunek i środki wykorzystane przez sprawcę napadu w czasie ucieczki z miejsca napadu – przypadku samochodu na jego markę, typ, kolor, ewentualnie numery rejestracyjne.

POSTĘPOWANIE PO NAPADZIE

 

10.    Pozostać na swoim miejscu do czasu przybycia Policji do obiektu.

 

11.    Powstrzymać się od rozmów na temat napadu przed złożeniem zeznań Policji, w szczególności w sprawie szczegółów dotyczących osoby sprawcy i jego zachowania.

 

12.    W przypadku, gdy sprawca pozostawi niebezpieczny przedmiot nie należy go dotykać ani przenosić – należy przeprowadzić ewakuację klientów i personelu do czasu przyjazdu wyspecjalizowanych służb Policji.

 

13.    Osoby wyznaczone powinny;
a)    zablokować wejście po opuszczeniu przez sprawcę pomieszczeń,
b)    powiadomić telefonicznie Policję o napadzie oraz o kierunku i środkach wykorzystanych przez napastników w czasie ucieczki z miejsca napadu oraz o ich rysopisach,
c)    zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w czasie napadu – przede wszystkim należy zatamować krew i opatrzyć rany, a następnie zapewnić właściwą opiekę lekarską, a także uspokoić osoby wykazujące oznaki szoku czy zdenerwowania,
d)    osłonić przed zniszczeniem wszelkie ślady pozostawione przez sprawcę napadu, jak też miejsca, w których przebywał; w szczególności dotyczy to linii papilarnych, odcisków obuwia, niedopałków papierosów, śliny itp.
e)    zamknąć obiekt i poprosić postronne osoby, które w nim przebywały w czasie napadu, aby pozostały w nim do czasu  przybycia Policji,
f)    wystrzegać się podawania osobom postronnym nazwisk lub adresów świadków napadu; nakazać świadkom napadu złożenie zeznań i asystować przy tej czynności,
g)    nie udzielać żadnych informacji na temat napadu prasie,
h)    zabezpieczyć pieniądze i inne wartościowe rzeczy na miejscach nie objętych bezpośrednio napadem,
i)    starać się uzyskać nazwiska, adresy i numery telefonów świadków na zewnątrz obiektu, którzy obserwowali ucieczkę napastników,
j)    sporządzić wykaz pracowników obiektu, który powinien być dostarczony Policji,
k)    przygotować wykaz przedmiotów, które zastały zniszczone lub zrabowane.

(*) PODSTAWA PRAWNA:
–    Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia (Dz.U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740).
–    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 listopada 1998 r. w sprawie wewnętrznych służb ochrony (Dz. U. z 1999 r. Nr 4, poz. 31).
–    Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobów użycia przez pracowników ochrony środków przymusu bezpośredniego (Dz.U. z 1998 r. Nr 89, poz. 563).
–    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 września 1998 r. w sprawie określenia rodzajów obiektów, w których mogą być stosowane paralizatory elektryczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 780).
–    Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu postępowania pracowników ochrony przy użyciu broni palnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 86, poz. 543).